| تبليغات | X |
|
اسطوره موسیقی ایران
|
با سلام و درود بیکران بر عاشقان آقای صدا ابی عزیز.
تصمیم گرفتم که در اولین مطلب خود به بررسی آخرین آلبوم ابی(حسرت پرواز) بپردازم و نظرات شما را در این مورد جویا بشوم.
شاید اولین سوالی که در مورد آلبوم حسرت پرواز پیش بیاید آهنگساز این آلبوم باشد.
آهنگسازی که به رغم موفقیت نسبی بالاخص در تنظیم کنندگی(عده ای او را واراژون بعد انقلاب مینامند) در مقام کار با سایر خوانندگان چون لیلا فروهر/امید و غیره.. هنوز جای شک و شبهه بسیار برای علاقمندان به ابی بود که آیا او میتواند جا پای بزرگان قبلی بگذارد و یا بهتر بگویم شخصیت این کار را دارد که با ابی کار کند.
به هر حال با انبوهی از سرو صدا این همکاری در کنار بزرگان ترانه (استاد شعر و ترانه ایرج جنتی عطایی و بانوی شعر و ترانه زویا زاکاریان) شکل گرفت.
اما انتشار آلبوم تقلبی موجی از انتقادات را علیه شوبرت آواکیان به وجود آورد. انتقاداتی که اکثرا در آن مقطع زمانی مغرضانه بود به صورتی که اصلا متوجه نشدند این آلبوم تقلبی و مسترینگ و یا راحت تر بگویم آلبومی بود کامل نشده از لحاظ آواز/تنظیم و...
با افشاگریهای ابی و شوبرت موجی از این انتقادات خاموش شد البته تا زمان فرا رسیدن رسمی آلبوم.
بله دوستان آلبوم انتشار یافت آلبومی از ابی با آهنگسازی شوبرت آواکیان.
خیلی از دوستان در همان روزهای اول به انتقاد از آلبوم و حتی بانو زویا زاکاریان و پافراتر ابی عزیز پرداختند و یقینا در راس آنها شوبرت از این انتقادات در امان نبود. به هر حال این دوستان همچنان به انتقاد می پرداختند و دلایل مختلف می آوردند که من بنا به دلایلی از باز گو کردن آن دلایل در اینجا پرهیز میکنم. اگر چه بعضی از این انتقادات به حق بود.
اما واقعیت آلبوم
آن چیزی که کاملا مشخص هست در آلبوم حسرت پرواز تنوع در کار میباشد.
و حتی آلبوم آلبومی شاد و ریتمی در تاریخ کاری ابی!
به آهنگها که نگاه میکنیم در ابتدا به ۲ آهنگ عاشقانه ناب میرسیم. آهنگ صدام کردی و وقتی تو نیستی. این ۲ آهنگ با مضمون عاشقانه این نوید رو به مخاطب میدهد که غالب این آلبوم ابی هم آلبومی عاشقانه و در کنارش اجتماعی/اعتراضی و شاید هم سیاسی.
صدام کردی عاشقانه ایست ناب هم از نظر کلام استاد ایرج و هم از نظر اجرای آقای صدا ابی.
به نظر من در این آهنگ از نظر آهنگسازی و تنظیم شوبرت هم به موفقیت نسبی و خوبی رسید که شاید نقطه اوج کاری او در این آلبوم باشد. که یکی از دلایل ساده آن موفقیت در جذب مخاطب هم عام(مردم عادی) و هم خاص(طرفداران ابی) بود
صدام کردی با تمام معایبی که شاید در تنظیمش باشد یک کار خوب و قابل تحسین از شوبرت بود.
از نظر کلام که عالی شاعر حرفش را بیان می کند و از نظر اجرا خواننده با تمام قدرت و احساس کار کرده بالاخص قسمت پایانی آن.از لحاظ آهنگسازی هم آهنگ به صورت زیبا آغاز میشود و ادامه پیدا میکند تا بخش دوم آن. بار هم آهنگ به روند خوبش ادامه میدهد تا اینکه به قسمت پایانی و اجرای عالی خواننده میرسیم در قسمت پایانی که دوباره به تکرار شعر و کلام می رسیم یعنی دوباره خواننده میگوید صدام کردی صدام کردی نگو نه... از نظر من (نظر همه برای من قابل احترام هست) آهنگساز نتوانست به خوبی این دو قسمت را به هم وصل کند و خیلی بهتر میتوانست این ارتباط را برقرار کند. کما اینکه در کنسرتهای ابی عزیز میبینیم که این قسمت را ارکستر به نحوی کاملا متفاوت اجرا میکند.
اما اوج کار و هنر شوبرت و ابی در قسمت پایانی کار بود که در حالی که آهنگ و مخاطب در اوج هیجان و گرمای آهنگ و اجرا بودند به یک باره در قسمت من از من مردم و پیدا شدم سکوتی زیبا در آهنگ ایجاد میشود که به خوبی به من و شما هم دست میدهد و با اجرای آرام و چندین باره ی من از من مردم و ... به پایان میرسد.
این آهنگ از نظر من یکی از زیباترین کارهاییست که ابی در اواخر ارایه داده هست و از آهنگهای بسیار محبوب بنده هم به شمار میرود.
به هر حال ابی در این آلبوم آهنگهای دیگری را هم اجرا کرده هست.
وقتی تو نیستی/ باز هم عاشقانه ای دیگر از همکاری استاد ایرج و آقای صدا ابی در طول همکاری سی و چند سالشان. اگر چه این آهنگ از لحاظ جذب مخاطب شاید به موفقیت آهنگ صدام کردی نرسد. اما قدرت صدای ابی به وفور در این آهنگ مشخص هست و تکنیک خواندن که در پاره ای از اوقات آن را به رخ شنونده میکشاند. در ملودی هم شوبرت تمام تلاش خود را به کار برد تا کاری در خور توجه انجام بدهد و به نظر من فضای کار به گونه ای بود که بتوان از آن احساس(حد اقل) رضایت کرد. اگر چه بنده حقیر شدیدا معتقدم ابی در لحظاتی از آهنگ دیگر خیلی بیش از حد از قدرت صدای خود دارد استفاده میکند و به قول معروف فریاد میزند در حالی که این کار یک کار عاشقانه هست و میتوانست کمی آرامتر هم باشد.
شاید هم ابی عزیز تصمیم داشت با قدرت صدای خود ضعفهایی که در این آهنگ هم وجود داشت را بپوشاند. البته شاید...
به هر حال تن صدای ابی میتوانست در این آهنگ همچون کار تندیس یا شب نیلوفری باشد که دو کار موفقی بود که در این اواخر به بیرون عرضه کرده بود. اگر که دقت کنید ابتدای آهنگ هم که ابی دارد وقتی تو نیستی را آرام اجرا میکند خیلی زیباست. اگر چه به هر حال صدا صدای ابی هست و فریاد او هم بسیار شنیدنی و دلچسب.
در ضمن اگر بخواهید این کار را با تندیس سیاوش قمیشی مقایسه کنید کاملا کار اشتباهی انجام میدهید.
چون پشت اون کار آهنگسازی قهار و صاحب سبک هست که به تمام زوایای هنری ابی آشناست. و بالغ بر ۲۰ آهنگ با ابی عزیز کار کرده هست. و درضمن اون آهنگ هم زمانی بیرون آمد که ابی به گفته خودش عاشق بود و تا عاشق نباشی نمیتوانی آهنگ عاشقانه را به خوبی اجرا کنی.
حنا خانم و حریق سبز/ ۲ آهنگ شاد با کلام بانو زویا زاکاریان.
به نظر من به قسمتی که قاعدتا شوبرت باید در آن متخصص باشد میرسیم یعنی خلق آهنگهایی شاد و ریتمی(۸/۶).
حریق سبز که به نظر من یکی از بهترین آهنگهای شاد ابی در طول کاریش میباشد.
یعنی در بین جعبه جواهر و مدادرنگی سیاوش قمیشی و خانوم گل فرید زولاند قرار میگیرد و یکی از آهنگهای محبوب و در خور توجه هنرمند محبوب ما در این فضا و سبک و سیاق میباشد. کما اینکه همین الان هم ابی عزیز در کنسرتهایش بسیار این آهنگ را اجرا میکند.
حریق سبز ابی به نظر من در جذب مخاطب بهترین عملکرد را داشته هست و دیگر فکر نکنم کسی مانده باشه که این آهنگ را گوش نداده مخصوصا زمانی که ویدیو این آهنگ بیرون اومد.
کلام این آهنگ فوق العاده هست و البته امروزه کمیاب و یا بهتر بگم نایاب(البته در این سبک و فضا). ابی هم که در این کار با کمک آهنگ شوبرت انرژی خاصی به مخاطب میدهد.
به نظر من خواننده هایی که در موسیقی ما کارشان صرفا خواندن آهنگهای شاد هست هم نتوانستند در این چند سال اخیر به این موفقیت برسند و این هنر خواننده محبوبمان را میرساند که تنوع در کارش او را از دیگران متمایز میکند.
با وجود شوبرت چیزی هم جز این حداقل در قسمت آهنگهای شاد انتظار نداشتیم. اما حنا خانم هم ملودی زیبایی داره که به جذاب مخاطب کمک کرده و اسم این آهنگ که قاعدتا عده ای را خوشحال!(میدونید چی میگم که)
در عین حال حنا خانم به نظر بنده و گواه بسیاری از دوستان از زیباترین ملودیهایی هست که در این فضا ساخته شده هست و تنوع در این آهنگ همانند کل آلبوم موج میزند و شوبرت در این آهنگ واقعا دین خود را به خوبی ادا کرده هست و آهنگ هم آهنگ قشنگی از کار در آمده هست.
شعر هم زیبایی خاص خودش رو داره. اما شاید یه ایرادهایی هم باشد که مثلا این نوع شعرها به ابی نمیخورد که در این صورت میتوانید به کار ابی در نازی ناز کن و خانوم گل توجه کنید که اتفاقا موفق هم بودند(درست یا غلط با شما).
اما یک نکته مهم و قابل توجه این هست که ابی در این ۲ کار به مخاطب عام توجه کرده نه اینکه در آهنگهای دیگرش اینکار را نمیکند نه منظورم اینه وقتی ابی آهنگ درخت یا برج را اجرا میکند مطمینا هوادارن خود ابی و اهالی موسیقی به تحسین ابی میپردازند اما اینکه این آهنگهایی چون برج و درخت تمام مردم را فرا بگیرد آن هم امروزه با این همه آهنگها و سبکهای مبتزل اشتباه محض هست و اینجاست که هنر ابی در برقراری ارتباط با این دسته از مردم هم نشان داده میشود.
به هر حال این آهنگها شاید در بین هواداران خود ابی محبوبیت آلبوم قبلی ابی و آهنگهای آن را نداشته باشند اما ما هم برای اجرای بی نظیر ابی کلاهمان را به هوا می اندازیم و هورا میکشیم که چنین خواننده هنرمند و تکی داریم که اینگونه آهنگهای شاد را عالی اجرا میکند.
بگو آره بگو نه(رهایی)/ آهنگی اجتماعی با سبکی ترنس! آهنگ کلامی از ایرج را به همراه دارد و اجرای ابی هم که به گفته خودش میخواست این کار را در قالب خوانندگان بزرگی چون خودش و شاعران بزرگ چون استاد ایرج به مردم نشان دهد اما اینکه ابی میبایست در این سبک هم پا میذاشت یا خیر با شما عزیزان.
از لحاظ ملودی شاید ضعیفترین کار شوبرت هم بود کاری که نه در آن فکر میکنم تخصصی داشت نه با عرض معذرت هنر قابل تاملی.
اگه این کار شاید به استاد مسلم آهنگهایی در سبک ترنس داده میشد(سیاوش قمیشی)چه بسا که این آهنگ بیشتر از اینی که هست مورد توجه و نقدهای مثبت قرار میگرفت.
شاید هم ابی گول موفقیت ریمیکس بگو ای یار بگو را خورد که آن موفقیت خود ابی را هم متعجب کرده بود و حتی شایعاتی مبنی بر ساخت یک آلبومی همچون بگو ای یار بگو بود اگر چه پشت اون کار هم جوانی با سلیقه چون آرش بود که هر چه قدر هم بعضی از دوستان از او خوششان نیایید و بگویند که بی هنر باشد کار کردن در آن حالت و فضا رو به خوبی از پسش بر می آید.
در ضمن خود بنده حقیر این کار را هر از گاهی گوش میدم و واقعا میبینم که این کلام و این اجرا در سایه یک ملودی و آهنگی تقریبا متوسط به هرز رفته و آتش آن خاموش گشته است. البته در میان قشری هم بسیار مورد توجه هست و حالا که ویدیو این آهنگ هم بیرون آمده هست واقعا میبینیم که آهنگ پر مخاطبی هم بوده هست اما بنده با وجود اینکه خودم همین ملودی را هم میتوانم دوست داشته باشم اما آنجاست که همانند ابی عزیز که حسرت پرواز را میخورد من هم کمی حسرت میخورم اما حسرت این آهنگ را که میتوانست و جا داشته که خیلی بهتر از اینها هم باشد.
من اگه خدا بودم/ آهنگی هست که به اعتقاد شخصی خود خواننده ار کلام بانو زویا میپردازد.
این آهنگ هم با تمام احترامی که برای شعر و ملودی آن قایلم نتوانست آن تاثیر لازم را در بین مخاطب بگذارد. تاثیری که مثلا آهنگ تصور کن سیاوش قمیشی گذاشت حداقل در بین مخاطبین عام. چیزی که به عینه مشاهده کردم.
بانوی خاوری/ آهنگی با مضمون اجتماعی/اعتراضی و شاید هم سیاسی! باز هم از بانوی ترانه زویا
این کار هم از لحاظ ملودی و آهنگ یک کاریست کاملا معمولی و کلام هم در این چند ساله توسط خوانندگان متعدد و به شکلهایی دیگر تکرار شده و برای مخاطب تازگی ندارد و شاید تنها چیزی که برای مخاطب جالب باشد صدای ابی در قالب این کارباشد که آن هم به نظر من باز هم با آهنگی کاملا معمولی گم شده و در زیر سایه قرار گرفت.
در عین حال این دو آهنگ عجیب اختلافاتی را هم بین هواداران ابی به وجود آورده هست که آیا شعرها درست بوده هست یا ملودیها چه طور؟ ابی میبایست این ۲ آهنگ را اجرا میکرد؟ و...
اما پروانه ای در مشت/ شعری که حتما موضوع آن را میدانید و نمایشنامه ی استاد ایرج را در مورد آن دیدید و اهمیت این آهنگ از منظر شاعر و خواننده.
اگر چه به گفته ابی این آهنگ باعث شد که او با شوبرت در صدد ساخت یک آلبوم بر آید اما من بنده حقیر با وجود ملودی زیبا و دلنشین و آرامی که در این آهنگ نهفته هست به اون شکل هم ملودی خاص و اعجاب انگیز و یا حیرت آوری نمیبینم! که سایر دوستان نتوانستند از عهده ی آن بر بیاییند اگر چه از روند کل این آهنگ رضایت داریم و به ابی هم خیلی اعتماد داریم.
حتما شوبرت کار بزرگی کرد که این آهنگ را به هر شکل ممکن به دل ابی عزیز نشاند چون قبلترش اینکار را بزرگان ما چون فرید زولاند و سیاوش قمیشی نتوانستند به باب میل ابی به سرانجام برسانند.
کلام ایرج هم که مثل همیشه قابل تحسین میباشد و اجرای ابی فوق العاده و ملودی هم به هر شکل ممکن ارتباط خودش را برقرار میکند.
این کار(پروانه ای در مشت) به حق شاید در کنار صدام کردی بهترین کار ابی در این آلبوم بود.
به هر حال آلبوم با تمام مزایا و معایبش منتشر شد.
از نظر من این آلبوم آلبومی بود که بیشتر طرفداران غیر ابی را جذب کرد تا خود ابی!
با وجود این اگر به صورت کلی بخواهیم به کارنامه موسیقی ابی از منظر خومان(طرفداران ابی) نگاه کنیم این آلبوم شاید در رده بندی کمی بالاتر از میانه جدول قرار بگیره اما اینکه صدر نشین یا ته نشین باشه بعید هست.
یعنی نه میخواد جای ستاره های سربی/ شب نیلوفری/خلیج/عطرتو/شبزده/نازی نازکن را بگیره و نه کمتر از پیر/تپش/باتو/طلوع کن/معلم بد/اتل متل باشه. یعنی یک آلبوم شاید کاملا متوسط در کارنامه هنری ابی عزیز(حالا با وجود یکی دو آهنگ خوب و ماندگار و یا یکی دو آهنگ ضعیف)
در هر حال دستپخت شوبرت همین بود که در آلبوم ملاحظه کردید. او اگرچه همانند سیاوش قمیشی و فرید زلاند و قبلتر مرحوم واروژان و زنده یاد بابک بیات صاحب سبک خاصی نیست(حداقل در آهنگسازی) اما جوانی هست پر استعداد که در آینده به مراتب پیشرفت خوبی خواهد کرد.
و با همه ی این اوصاف و احوال من نیز خیلی دوست دارم لفظ آلبوم آلبوم قشنگی هست ابی را برای این آلبوم بیاورم چون که بنده نیز این آلبوم را متفاوت ترین و در عین حال متنوع ترین آلبوم در کارنامه هنری ابی میدانم که به نظر من هم کار اگر چه فوق العاده و یا تاریخی شاید نبوده اما کار قشنگی در آمده هست که باز هم یک سرو گردن از آلبومهای منتشر شده همزمان جلوتر بوده هست و من ریسک ابی را تحسین میکنم که حداقل اینکه در جا نمیزند و در کارهای 30 یا 40 سال گذشته خود نمیماند و به زمان هم توجه میکند و تحول را در کارش به وجود میاورد.
در هر حال این آلبوم دو کار زیبای شاد و یکی دو کار عاشقانه ی به یاد ماندنی و یکی دو اثر پر مخاطب داشته و باید در همینجا با وجود ضعفهایی هم که بوده به شوبرت خسته نباشید گفت.
اشعار استاد ایرج و بانو زویا هم نکاتی را در پی داشت که حتما متوجه شدید.
حداقل به راحت ترین چیزی که میتوان به آن اشاره کرد این هست علیرغم اظهارات بعضی از دوستان اشعار آنها ساده تر و قابل فهم تر برای مخاطب عام شد و آن پیچیدگی شعری کمتر در این آلبوم وجود داشت به طور مثال ترانه وقتی تو نیستی با تندیس که و قتی تو نیستی به مراتب ساده تر میباشد یا ترانه درخت که یک استثنا و شاهکار در تاریخ موسیقی ماست با بگو آره بگو نه.
یقین میدانم که میخواهید بگوییید سبک این کار و عقیده و فکر شاعر و موضوع شعر در این دو ترانه متفاوت هست و درست هم هست اما آن چیزی که مسلم هست از پیچیدگی ترانه هایی چون درخت که به نظر من باید اساتید ادبیات آن را تجزیه و تحلیل کنند و هنر ایرج را در ترانه نشان میدهد خبری نیست.
همینطور از بانو زویا که ترانه هاش به مراتب بهتر از ترانه زیبای شب زده میتواند با مخاطب عام ارتباط برقرار کند.
در ضمن یک نکته هم لازم است بیان کنم که این ارتباط راحت تر به این معنا نیست که این ترانه ها بهتر هست بلکه ارتباط کلی آن را میگویم نسبت به تمام سنین از ۱۴ و ۱۵ ساله تا ۷۰ و ۸۰ ساله از یک آدم شوخ و بیخیال و ساده تا یک آدم جدی منتقد و صاحب نظر. وگرنه تا عمر باشد ترانه ای چون ترانه ی درخت نخواهد آمد.
ابی هم صدای زیبایش علیرغم برخوردار نبودن از آن قدرت و طراوت جوانی از پختگی و گرمای خاص متناسب با سنش برخوردار میباشد و هنوز هم که هنوزه بهترین صدا و خواننده ایران میباشد.
ضمن اینکه این آلبوم زیرکی ابی را هم به نوعی نشان داد.
همانطور که قدرت ابی در تنوع موسیقی و سبکهای مختلف را میبینیم باید بگوییم که این آلبوم که به نظر من آلبومی بود نیمه شاد و دارای انرژی( حتی آهنگهای غیر شاد آن) ترفندی شد هم برای جذب مخاطب جدید و هم افرادی که به صدای ابی به هر نحوی علاقه ای نداشتند کما اینکه بسیاری از طرفداران خواننده های دیگر( مخصوصا جوان) ابی را خواننده محبوب دوم خود میدانند.
چه خوب یکی از دوستان گفت این آلبوم با این آهنگها بعد از ۲ آلبوم سنگین طلوع کن و شب نیلوفری لازم الاجرا بود. به خصوص که کلام هم در راستای این عمل حرکت کرد.
با آرزوی این که سر شما عاشقان آقای صدا را به درد نیاورده ام امیدوارم که با نظرات خود بنده حقیر را در بالا بردن کیفی این وبلاگ تازه تاسیس تشویق به عمل آورید.
به امید آرزوی موفقیت شما دوستان گل و آقای صدا ابی عزیز.
این وبلاگ در راستای خدمت به اسطوره و ابر مرد موسیقی ایران آقای صدا ابراهیم حامدی (ابی) و طرفداران پرشمارش میباشد.
تلاش میشود که تا حد امکان مطالب نوشته شده با بررسی و تفصیل دقیقی نوشته شود و نیز بتوانیم که یک نقد و بررسی هر چند سطح پایین را درمورد ابی و کارهایش داشته باشیم. کاری که امیدوارم در آن پیشقدم و اسباب خیر باشم.
اگر چه نظرات موافق و مخالف زیادی هم وجود خواهد داشت ولی بنده حقیر از تمام نظرات استقبال میکنم و آن را گرامی و محترم میشمارم و این وبلاگ هم در راستای همین امر به وجو آمده هست چرا که متعلق به تمام طرفداران ابی هست و بنده نیز تنها نگارنده مطالب هستم و منتظر شنیدن عقاید شما.
امیدوارم که در کنار شما دوستان عزیز آقای صدا بتوانیم بحثهای مفید و سازنده ای را به وجود بیاوریم.
با امید به جلب رضایت شما دوستان عزیز.
